Υπάρχουν προπονητές που περνούν από έναν σύλλογο, κατακτούν τίτλους και συνεχίζουν την πορεία τους. Υπάρχουν, όμως, και κάποιοι που αφήνουν πίσω τους κάτι πολύ μεγαλύτερο από τρόπαια. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Ένας άνθρωπος που δεν κέρδισε απλώς την εκτίμηση του κόσμου του ΑΠΟΕΛ, αλλά έγινε κομμάτι της ιστορίας και της ταυτότητας του συλλόγου.
Η επιστροφή του στο ΓΣΠ, το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου 2026, για τους εορτασμούς των 100 χρόνων του ΑΠΟΕΛ, ήταν μια στιγμή γεμάτη συγκίνηση. Ο Σέρβος τεχνικός τιμήθηκε από τη διοίκηση και γνώρισε την αποθέωση από χιλιάδες φίλους των «γαλαζοκιτρίνων», οι οποίοι φώναζαν ρυθμικά το όνομά του. Δεκατρία χρόνια μετά την αποχώρησή του, η αγάπη παρέμενε αναλλοίωτη.
Η αρχή μιας σπουδαίας διαδρομής
Ο Γιοβάνοβιτς ανέλαβε για πρώτη φορά το ΑΠΟΕΛ το 2003 και κατέκτησε το πρωτάθλημα της περιόδου 2003-04. Ακολούθησε ένα διάστημα μακριά από τη Λευκωσία, όμως το 2008 επέστρεψε για να αρχίσει ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ιστορίας του συλλόγου.
Μέχρι το 2013 πανηγύρισε τρία ακόμη πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και ένα Super Cup. Συνολικά, η προπονητική του παρουσία στο ΑΠΟΕΛ συνδέθηκε με εννέα τίτλους και μια ολόκληρη εποχή επιτυχιών.
Το ευρωπαϊκό έπος που δεν θα ξεχαστεί
Η κορυφαία στιγμή ήρθε τη σεζόν 2011-12. Το ΑΠΟΕΛ έκανε την Ευρώπη να υποκλιθεί, κατακτώντας την πρώτη θέση στον όμιλό του στο Champions League και αποκλείοντας τη Λιόν στη φάση των «16».
Η ομάδα της Λευκωσίας έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, γράφοντας τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή σελίδα στην ιστορία της.
Στον πάγκο βρισκόταν ο Γιοβάνοβιτς. Με ηρεμία, πειθαρχία και εξαιρετική διαχείριση, είχε δημιουργήσει ένα σύνολο που πίστεψε στο όνειρο και κατάφερε να ξεπεράσει τα όριά του.
«Πέρασαν 13 χρόνια, όμως είναι σαν να μην πέρασε μέρα»
Στη βράβευσή του, ο Σέρβος τεχνικός δεν έκρυψε τη συγκίνησή του.
«Είμαι χαρούμενος και ευλογημένος για το βραβείο αυτό. Ο ΑΠΟΕΛ γιορτάζει 100 χρόνια ιστορίας, ποδοσφαίρου, έντονων συναισθημάτων και τίτλων», ανέφερε, ευχαριστώντας τις διοικήσεις που του έδωσαν την ευκαιρία να εργαστεί στον σύλλογο.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον κόσμο, τονίζοντας πως οι φίλοι του ΑΠΟΕΛ κρατούν ζωντανή τη φλόγα της ομάδας και τη μεταφέρουν στις επόμενες γενιές.
Και ίσως εκεί βρίσκεται όλη η ουσία αυτής της ξεχωριστής σχέσης.
Γιατί οι τίτλοι καταγράφονται στα βιβλία της ιστορίας, οι ευρωπαϊκές επιτυχίες μένουν στη μνήμη, αλλά η αγάπη του κόσμου είναι αυτή που κάνει έναν προπονητή αθάνατο στη συνείδηση ενός συλλόγου.
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έφυγε από το ΑΠΟΕΛ το 2013. Όμως, όπως αποδείχθηκε στο ΓΣΠ, δεν έφυγε ποτέ πραγματικά από την καρδιά των φίλων του.
Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν χρειάζονται δεύτερη ευκαιρία για να αποδείξουν τι σημαίνουν για μια ομάδα. Η ιστορία τους έχει ήδη γράψει.
