Ο πρώην προπονητής της Ομόνοιας, Βάλντας Νταμπράουσκας, σε συνέντευξή του στο index.hr μίλησε για την εμπειρία του στην Κύπρο, τις επιτυχίες του με την ομάδα, αλλά και τις δυσκολίες. Εξήρε τη θερμή υποστήριξη των φιλάθλων και την καλή πορεία της Ομόνοιας στο Conference League, ενώ στάθηκε στις προκλήσεις του να αγωνίζεσαι ταυτόχρονα σε δύο διοργανώσεις.
Σχολίασε επίσης την έντονη πίεση για αποτελέσματα στο κυπριακό ποδόσφαιρο, όπου οι συνεχείς αλλαγές προπονητών δυσχεραίνουν τη μακροπρόθεσμη στρατηγική. Όσον αφορά το μέλλον, αποκάλυψε πως εκμεταλλεύτηκε την πρόσφατη περίοδο αποχής του για ξεκούραση και αναστοχασμό, ενώ τώρα προετοιμάζεται για το επόμενο επαγγελματικό του βήμα.
«Κάθε σύλλογος και κάθε χώρα παρουσιάζει τις δικές της προκλήσεις. Πρέπει να προσαρμοστείς στο περιβάλλον, την κουλτούρα, τον τρόπο εργασίας. Η Ομόνοια είναι ο μεγαλύτερος σύλλογος στην Κύπρο, οι φίλαθλοί της ακολουθούν τον σύλλογο όπως οι φανατικοί ακολουθούν τη θρησκεία τους! Θα πάρω πολύ ωραίες αναμνήσεις από εκεί, γιατί είχαμε μια πολύ καλή πορεία στο Conference League, προκριθήκαμε στη League Phase, κερδίζοντας πέντε στους έξι προκριματικούς αγώνες. Παίξαμε εξαιρετικά επιθετικό ποδόσφαιρο και πετύχαμε πολλά γκολ».
«Δεν ήταν εύκολο να παίζουμε σε δύο διοργανώσεις, τόσο στο Conference League όσο και στο πρωτάθλημα, αλλά παρ’ όλα αυτά έφυγα από την Κύπρο με σχεδόν ίδιους πόντους ανά παιχνίδι και ποσοστό νικών όπως είχα στη Χάιντουκ και τη Λουντογκόρετς. Αυτό ήταν αρκετό για να παλέψουμε για τον τίτλο στην Κροατία ή τη Βουλγαρία, αλλά όχι στην Κύπρο».
Για την αποχώρησή του: «Οι αλλαγές προπονητών στην Κύπρο είναι αναπόφευκτες. Αν δεν κάνω λάθος, έχουν ήδη γίνει 13 αλλαγές προπονητή τη φετινή σεζόν, σε 13 αγωνιστικές! Η Κύπρος είναι μεταξύ των παγκόσμιων ηγετών σε αυτή την κατηγορία. Και όταν συμβαίνει αυτό, είναι δύσκολο να προγραμματίσεις εκ των προτέρων και να εργαστείς με ένα σχέδιο ή στρατηγική. Συνήθως πηγαίνεις σε ένα παιχνίδι σαν να είναι στραμμένο ένα όπλο στο κεφάλι σου. Κερδίστε, αλλιώς θα πυροβοληθείτε».
Για την… επόμενη μέρα: «Πήρα άδεια τους πρώτους έξι μήνες του τρέχοντος έτους, ξεκουράστηκα, σκέφτηκα, ανέλυσα, ταξίδεψα, γνώρισα νέους ανθρώπους, πέρασα χρόνο με την οικογένειά μου… Έκανα ό,τι δεν είχα χρόνο όταν δούλευα. Η δουλειά στην Κύπρο δεν κράτησε όσο ήθελα, και τώρα πρέπει να προχωρήσω, να κάνω ένα νέο βήμα».
